Semantyczne nadużycie…

Ach ta interpunkcja… Poprosiłem we czwartek asystenta o przeczytanie mi nagłówków artykułów w internetowym serwisie GW. W pewnej chwili uslyszałem: „Prezydent to wielkie semantyczne nadużycie”. Jakież było moje rozczarowanie, kiedy ujrzałem faktyczny tytuł artykułu: Prezydent: To „wielkie semantyczne nadużycie”. Mimo to z zapałem zabrałem się do czytania.

Rozczarowany brakiem nowości tuż przed końcem artykułu zalazłem coś na pocieszenie. Pan Prezydent był uprzejmy powiedzieć: „dla nich robienie burz w szklance wody to woda na młyn” – reakcjonistów bońskich – niczym na zawołanie pojawiło się w mej głowie. Więc może jednak pierwsza wersja tytułu felietonu była słuszeniejsza?

Plaudite, cives! Acta non est fabula!

Klaszczcie obywatele! Sztuka jeszcze nie skończona! – parafrazując wezwanie aktorów rzymskich, skierowane po odegraniu komedii do publiczności.

Po tym co dzisiaj usłyszałem i zobaczyłem, znowu zabrakło mi słów. Wyręczę się zatem ponownie twórczością Andrzeja Waligórskiego. Panie Andrzeju, gdziekolwiek Pan jest – proszę mi wybaczyć!

FENOMEN

Kochani, nie jest tak źle,
Z tą ilością rzekomych gangsterów:
Byłych trzech sekretarzy KC
Byłych siedmiu wicepremierów,
Dwudziestu trzech Pierwszych KW,
Osiemnastu ministrów tylko,
Zaś wiceministrów, na stu,
Coś pięćdziesięciu kilku.
Poza tym naszą schedę
Zżerało jak jakie mszyce
Wojewodów dwudziestu jeden
Przy pomocy trzydziestu wice
Co nie jest zgrzytem aż takim
Bo jak się to porozkłada,
To jeden bandyta z hakiem
Na województwo wypada.
A teraz obliczmy korzyści .
Wnet ruszą jak wielki kierdel
Nadziani forsą turyści
By zwiedzać ten super-pierdel,
I staną, zdumieni i niemi
Ujrzawszy ów cud i unikat:
Największy w historii Ziemi
Totalny skurwysyndykat.

Andrzej Waligórski